Την Κυριακή 10 Μαΐου σε όλη τη χώρα διεξάγονται οι εκλογές του Συλλόγου των Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ- ΠΕΑ) πώς αποτιμάται προσωπικά την θητεία που ολοκληρώνεται;
Στα 3,5 χρόνια που μεσολάβησαν από τις «εθνικές» και 3 χρόνια από αυτές του Τμήματος Πρέβεζας έχει γίνει πολλή και καλή δουλειά, συλλογική στη βάση της αλλά σίγουρα και με πολλές ατομικές υπερβάσεις.
Θεωρώ από την πλευρά μου ότι κατέβαλα μια συνεπή προσπάθεια να ανταποκριθώ στην ευθύνη ως Προέδρος του Τμήματος αλλά και ως μέλος του εθνικού Δ.Σ. με την Συσπείρωση Αριστερών Αρχιτεκτόνων.
Στην εκκίνηση αυτής της διαδρομής το βλέμμα στα πράγματα ενείχε περισσότερη αθωότητα, σήμερα εκτιμώ πως κέρδισα σε ωριμότητα χωρίς να χάσω σε διάθεση ενεργού συμμετοχής.
Πιο συγκεκριμένα αναφορικά με το νέο ιδρυθέν Τμήμα Πρέβεζας, που πρόλαβε όμως να αναπτύξει ήδη σημαντική δράση, ποιο το ιστορικό και ο απολογισμός σας ;
Για την δημιουργία του συναντηθήκαμε το 2022 μια κρίσιμη μάζα νεότεροι και νεότερες συναδέλφισσες και συνάδελφοι, με κυρίαρχη τη διάθεση προσφοράς. Πολύ γρήγορα καταφέραμε με την συγκρότηση, να εισαχθούμε στην δημόσια συζήτηση της Πόλη μας από τη σκοπιά της υπεράσπισης του δημόσιου χώρου, από την πλευρά των αρχιτεκτόνων που ζουν από την εργασία τους. Θέσαμε ως κέντρο συλλογικές άμεσο δημοκρατικές διαδικασίες, διεξάγοντας ήδη 9 συνελεύσεις και πολλά ανοιχτά Δ.Σ.
Από τη χωροθέτηση Μνημείου Ολοκαυτώματος μέχρι την εναντίωση στην καταστροφή της ακτής του Μονολιθίου προασπιστήκαμε το δημόσιο συμφέρον, την πολιτιστική κληρονομιά και το περιβάλλον. Από την αντίθεση στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια μέχρι την υπεράσπιση του ρόλου του/της Αρχιτέκτονα και των δικαιωμάτων μας, διεκδικήσαμε για τον αντικείμενο μας. Από την μάχη απέναντι στο νέο φορολογικό (τεκμαρτή φορολόγηση) μέχρι την εναντίωση στην οριακή κατάσταση στη ΥΔΟΜ Πρέβεζας παλέψαμε για αξιοπρέπεια στο επάγγελμα μας.
Από την αποκατάσταση και ανάδειξη του κάστρου του Παντοκράτορα μέχρι την διεύρυνση της προστασίας του Ιστορικού Κέντρου, συμβάλαμε και συνεχίζουμε να συμβάλλουμε για μια νέα αναβαθμισμένη πραγματικότητα για την πόλη και τους/τις πολίτες. Από την εκδήλωση για τα επαγγελματικά δικαιώματα, μέχρι την Επιστημονική ημερίδα για το Κάστρο Παντοκράτορα και από εκεί στην προβολή με τη Στέγη αναδείξαμε τον Επιστημονικού ρόλου των Αρχιτεκτόνων/ισσών. Είμασταν εκεί μαζί με την τοπική κοινωνία από τα Τέμπη μέχρι το Νοσοκομείο και το Δάσος της Παργινόσκαλας. Και όλα τα παραπάνω (και πολλά περισσότερα που μπορεί κανείς να δει ανατρέχοντάς στα δημόσια καταγεγραμμένα πεπραγμένα του τμήματος μας) τα παλέψαμε με τον πιο πλατύ και ανοιχτό τρόπο, επιδιώκοντας συμπράξεις και συνεργασίες.
Πετύχαμε την κοινή δράση με πάνω από 15 συλλόγους και φορείς της Πόλης, πότε υποστηρικτικά , πότε από κοινού, πότε παράλληλα. Με κοινή στόχευση, δράσαμε και πετύχαμε. Και αύριο έχουμε υποχρέωση πάνω σε αυτή την παρακαταθήκη να χτίσουμε.
Ποια είναι η κατάσταση σήμερα στον ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ και ποια η εικόνα της λειτουργίας του στο ανώτερο επίπεδο;
Αυτή η θητεία ήταν και η πρώτη εκλογή/είσοδος μου στο κεντρικό ΔΣ του συλλόγου, και ευχαριστώ για την στήριξη τους/τις συντρόφισσες/ους της Συσπείρωσης ΑΑ, έχοντας ήδη παρακολουθήσει ως μέλος από τo 2018 τη δράση του. Δυστυχώς η σημερινή άδοξη εικόνα του οργάνου είναι σε πλήρη αντίθεση με τη μεγάλη δημοκρατική παράδοση του, με τους/ες σπουδαίους/ες συναδέφισσες/ους που διετέλεσαν μέλη της διοίκησης του. Ο Σύλλογος μας στο ανώτερο επίπεδο απουσιάζει τα τελευταία χρόνια διαρκώς και από τα δύο επίπεδα της αποστολής του, δηλαδή το ευρύτερα κοινωνικό και το επιστημονικό/τεχνικό.
Μια οριακή πλειοψηφία, ένας συνασπισμός παρατάξεων (ΕΛΕΜ, Σύγχρονη Αρχιτεκτονική Έκφραση, Συλλογική Κίνηση) γύρω από την ΔΚΜ, αποφάσιζε επανειλημμένα με τρόπο αντιθεσμικό- χωρίς να μπαίνει στον κόπο να διαβουλευτεί και πρακτικά επεδίωξε να μετατρέψει το σύλλογο μας σε βραχίονα στήριξης Κυβερνητικών Πολιτικών και χειρισμών (ενδεικτικά ΝΟΚ, φορολογικό, εισπρακτικές εταιρίες κα), κλειστό όμιλο ημετέρων, εργολάβων και συναλλασσόμενων (ενδεικτικά επιλογή συμμετοχών Mies van der Rohe 2026, αποστολή εκπροσώπων στα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής χωρίς συνεδρίαση ΔΣ, κα).
Εξαίρεση μεμονωμένων συνεδριάσεων όπως αυτή, όπου εγκρίθηκε η πρόταση της συσπείρωσης για την επιστημονική επάρκεια των Αρχιτεκτόνων απέναντι στην προσπάθεια θολώματος των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων από τους Κολεγιάρχες και τους συμμάχους τους, το ψήφισμα για το Λόφο Παπούρα και το αίτημα κατάλληλης ρύθμισης της πλατφόρμας του ΤΕΕ σε συνάρτηση με τα νόμιμα δικαιώματα μας, που στηρίξαμε ως ΣΑΑ. Πιθανά λίγα ακόμη.
Σίγουρα χρήζει αναφοράς η εποικοδομητική, κοινωνικά, συλλογικά και επαγγελματικά βοηθητική στάση της Πανελλαδικής Αντιπροσωπείας σε μια σειρά θεμάτων, όπως ο κανονισμός λειτουργίας του ΔΣ, η εναντίωση με κριτήριο την ποιότητα ζωής στις πόλεις μας σε κερδοσκοπικής υφής διατάξεις του ΝΟΚ, η καταδίκη της αστυνομικής εισβολής στο ΕΜΠ, η υπεράσπιση των Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών και του Έργου των Αρχιτεκτόνων, η σύμπλευση με τους κατοίκους του Ν. Αιγαίου απέναντι στις «στρατηγικές επενδύσεις» στον Τουρισμό κα
Πως μπορεί αυτή η κατάσταση να αλλάξει κατά τη γνώμη σας ;
Σίγουρα για μεγάλης κλίμακας αλλαγή θα απαιτηθεί και ανάλογη κινητοποίηση συναδέλφων/ισσων Αρχιτεκτόνων Μηχανικών και προτεραιοποίηση των αναγκών τους. Απέναντι στην διακηρυγμένο στόχο της σημερινής οριακής πλειοψηφίας για ένα κλειστό κλαμπ ημετέρων, για ταξικό φιλτράρισμα της συμμετοχής (υψηλές συνδρομές) των συναδέλφων/ισσων, την κατάργηση της δια ζώσης συνεδρίασης (ηλεκτρονικές μόνο διαδικασίες) πρέπει να αξιοποιηθεί η ευκαιρία των εκλογών της Κυριακής για να στηριχθούν δυνάμεις όπως η Συσπείρωση ΑΑ που με συνέπεια παλεύουν για έναν σύλλογο ανοιχτό, δημοκρατικό και λειτουργικό.
Πρόσθετα χρειάζεται να παλέψουμε στη βάση για τμήματα ενεργά, όπως το Τμήμα Πρέβεζας ή αυτό της Αττικής, ο ΣΑΘ με την προηγούμενη διοίκηση του, μεταφέροντας καλές συλλογικές πρακτικές προς τα πάνω, προς την αντιπροσωπεία και το Εθνικό Διοικητικό Συμβούλιο. Τέλος, θα πρέπει η βάση του Συλλόγου, τα χιλιάδες μέλη του να απαιτήσουν να έχουν λόγο στις αποφάσεις και όρους άμεσης συμμετοχής στη ζωή του, από την επιλογή των μελών των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής και την ανάδειξη του τοπικού Αρχιτεκτονικού λόγου μέχρι τα προβλήματα της καθημερινότητας τους στο επάγγελμα, (κατάσταση στις ΥΔΟΜ, Φορολογία, ελάχιστες εγγυημένες αμοιβές, συλλογικές συμβάσεις, κα).
Κλείνοντας ποιο το μήνυμα μπροστά στην κάλπη της Κυριακής;
Αναφορικά με το Τμήμα Πρέβεζας κάναμε πολλά, όμορφα και χρήσιμα πράγματα για τα μέλη και την κοινωνία, λειτουργώντας ακόμη πιο συλλογικά μπορούμε να πετύχουμε πολλά περισσότερα. Συνολικά θα έλεγα πως θέλουμε Τμήμα και Σύλλογο Αρχιτεκτόνων καθημερινά δίπλα στα μέλη, σε όσους/ες ζουν από την εργασία τους, καθημερινά δίπλα στην πληττόμενη από αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές κοινωνία, στην πρώτη γραμμή της υπεράσπισης της αρχιτεκτονικής/πολιτισμικής κληρονομιάς και του περιβάλλοντος, απέναντι στην κερδοσκοπία του χώρου. Και για το πετύχουμε αυτό πρέπει να αναπτύξουμε και να ενισχύσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ μας, να σχεδιάσουμε πλουραλιστικά με αξίες συλλογικές και με το βλέμμα στις ανάγκες των πολλών.
Αν η αρχιτεκτονική ξεκινά εκεί που προσεκτικά κανείς βάζει δυο τούβλα μαζί, ο Σύλλογος των Αρχιτεκτόνων θα πρέπει να αρχίζει εκεί που προσεκτικά κανείς βάλλει την ανάγκη των από κάτω μαζί με το μοίρασμα της επιστήμης και της τεχνικής.
Καλώ και από αυτό το βήμα τους/τις συναδέλφισσες/ους να προσέλθουν μαζικά στις Κάλπες. Να ενισχύσουν υποψήφιους/ες που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των δράσεων των τοπικών Τμημάτων. Να επιδοκιμάσουν για την συνεπή εποικοδομητική παρουσία χρόνων και να στηρίξουν στην Πανελλαδική Αντιπροσωπεία την Συσπείρωση Αριστερών Αρχιτεκτόνων.
Να δώσουν μήνυμα επανεκκίνησης, δηλαδή αλλαγής προσανατολισμού του ΣΑΔΑΣ- ΠΕΑ.