Ομιλία της Όλγας Γεροβασίλη, βουλευτή Άρτας, κατά τη συζήτηση της Συνταγματικής Αναθεώρησης στην Ολομέλεια της Βουλής
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το Σύνταγμα είναι ο ανώτατος και ο θεμελιώδης νόμος του Κράτους. Καθορίζει το πολίτευμα, καθορίζει τα όρια της κυβερνητικής εξουσίας και κατοχυρώνει τα δικαιώματα των πολιτών. Οφείλει να είναι αφαιρετικό και να έχει κανονιστική πυκνότητα. Και πράγματι έχουμε ένα από τα πιο προωθημένα Συντάγματα.
Χρειάζεται αλλαγές το Σύνταγμα; Ναι, χρειάζεται. Όμως, δεν υπάρχουν ουδέτερες αλλαγές. Για παράδειγμα: Φυσικά χρειάζεται αλλαγή το άρθρο 86, όχι, όμως, για να ενισχυθεί περαιτέρω το ακαταδίωκτο των Υπουργών, όπως θέλει η Νέα Δημοκρατία.
Επίσης, χρειάζεται η κατοχύρωση των ψηφιακών δικαιωμάτων στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Όχι παράθυρα για την εμπορευματοποίηση των προσωπικών δεδομένων.
Επίσης, χρειάζεται να επανέλθουμε στον κανόνα των ευρύτερων συναινέσεων και των αυξημένων πλειοψηφιών. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλέγεται, μονοκομματικά, με 151 ψήφους, όπως επέβαλε η Νέα Δημοκρατία.
Προϋπόθεση, όμως, αυτής της συζήτησης για το Σύνταγμα είναι πρώτα από όλα η τήρηση του Συντάγματος. Πώς θα συζητήσουμε για την αναθεώρηση του Συντάγματος, όταν η ίδια η Κυβέρνηση το παραβιάζει;
Γιατί ευθεία παραβίασε το Σύνταγμα η Κυβέρνηση, όταν αντικατέστησε τα μέλη της ΑΔΑΕ και του ΕΣΡ, χωρίς να υπάρχει καν η πλειοψηφία των 3/5 που επιβάλλει το Σύνταγμα. Αλλά, βλέπετε, έπρεπε να καλύψει το σκάνδαλο των υποκλοπών και να μην «πέσει» το πρόστιμο στην ΕΥΠ.
Παραβίασε η Κυβέρνηση το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής όταν δεν επέτρεψε να γίνει Εξεταστική για τις υποκλοπές αλλά ούτε καν να έρθει το θέμα στην Επιτροπή Θεσμών, μετά τις νέες αποκαλύψεις Ντίλιαν.
Κι αυτά παρότι το 2022, όταν δεν υπήρχε η πληθώρα των αποδεικτικών στοιχείων που υπάρχει σήμερα, και Εξεταστική είχε γίνει (στημένη, όπως αποδείχτηκε) αλλά και η Επιτροπή Θεσμών είχε συνεδριάσει.
Ξέρετε κάτι, κ.κ. συνάδελφοι;
Τις ανεξάρτητες συνταγματικές Αρχές, τις σεβάστηκε μέχρι και η Τρόικα, τότε στα Μνημόνια. Το Σύνταγμα έθετε όρια στη Διαπραγμάτευση. Όρια, τα οποία η Τρόικα σε ένα βαθμό σεβάστηκε αλλά η Νέα Δημοκρατία, σήμερα, χωρίς μνημόνια, δεν τα σέβεται. Σήμερα, η Κυβέρνηση προτείνει την αλλαγή τουλάχιστον τριάντα τεσσάρων άρθρων. Όμως, ούτε όλα τα θέματα πρέπει να ρυθμίζονται από το Σύνταγμα, γι’ αυτό υπάρχει ο κοινός νομοθέτης, ούτε το Σύνταγμα υπάρχει για να «νομιμοποιεί» τις αλχημείες της Νέας Δημοκρατίας. Το Σύνταγμα δεν μπορεί να καταστεί το όχημα για να επιβάλλει η Νέα Δημοκρατία το νεοφιλελεύθερο πρόσημό της.
Έρχομαι στο δια ταύτα:
1) Άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων – Αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος.
Με αυτό το σκληρό προφίλ λάνσαρε το εαυτό του πολιτικά, ως το αγαπημένο παιδί της Τρόικας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2014, ο «Υπουργός των απολύσεων».
Ποιος ξεχνά την υποχρεωτικά αρνητική αξιολόγηση που επέβαλε στο Δημόσιο, οδηγώντας 15 χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους στην «εφεδρεία», όπως την ονόμασαν οι «νονοί της μεταρρύθμισης»; Στην απόλυση και στην ανεργία, δηλαδή.
Το κόλπο ήταν ότι θέσπισαν με νόμο υποχρεωτική αρνητική αξιολόγηση, γιατί το Σύνταγμα δεν επέτρεπε οριζόντιες απολύσεις. Κι αφού ξεχαρβάλωσαν το Δημόσιο με τις δημόσιες Υπηρεσίες τότε, τώρα, μετά τα Μνημόνια, θέλει η Νέα Δημοκρατία να μας γυρίσει σε ατζέντα 2014. Να «συνταγματοποιήσει» το «κόλπο» των απολύσεων.
Γιατί θέλει να «άρει τη μονιμότητα» η Νέα Δημοκρατία; Μα για να δημιουργήσει κομματικό κράτος.
Ποιος ξεχνάει τον Πρωθυπουργικό ανηψιό που αναφέρθηκε τις προάλλες, όχι μόνο στις υποκλοπές, αλλά και στην ανάγκη κατάργησης του ΑΣΕΠ, για να γίνονται -δήθεν πιο γρήγορα- οι προσλήψεις στο Δημόσιο;
Κι όπως είπε ο κος Σκυλακάκης σε αυτό εδώ το βήμα προ ημερών: Τί να τους κάνουμε τους υπαλλήλους, μετά από 5 χρόνια; Τόσο διαρκεί η διαπραγμάτευση με την εκλογική πελατεία. Αυτό το μοντέλο έχουν στο νου. Συμβασιούχους. Χωρίς συνέχεια του κράτους. Αυτή είναι η ατζέντα της Κυβέρνησης. Και το Σύνταγμα για τη Νέα Δημοκρατία είναι το όχημα για την κομματικοποίηση και την ιδιωτικοποίηση του Κράτους.
2) Έρχομαι στην Ιδιωτικοποίηση:
Τί άλλο βιώνουμε, σήμερα, κ.κ. συνάδελφοι; Το ξεπούλημα των δημοσίων αγαθών (ενέργεια και νερό) αλλά και το outsourcing των δημοσίων υπηρεσιών, σε όλο του το μεγαλείο. Ιδιώτες στην υγεία, στην διοικητικές διαδικασίες ακόμη και στην νομοπαρασκευαστική δραστηριότητα. Πάσης φύσεως κολλητοί και εταιρίες που στήθηκαν την προηγούμενη νύχτα καταλήγουν να αναλαμβάνουν την παροχή δημοσίων υπηρεσιών. Κι όχι αντί πινακίου φακής, βέβαια… Αλλά με κόστος δυσθεώρητο κι εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρώ αμοιβές. Αμοιβές, τις οποίες στο τέλος της ‘μέρας πληρώνουν οι πολίτες. Αυτό το νεοφιλελεύθερο πρόσημο, η καταστρατήγηση των νόμων και του Συντάγματος δεν μπορεί να «βαπτιστεί» μεταρρύθμιση και να λάβει συνταγματική περιωπή.
Ούτε η υγεία, ούτε η παιδεία είναι εμπόρευμα.
Για χρόνια, για τις συντηρητικές δυνάμεις, το άρθρο 16 ήταν εμπόδιο. Για χρόνια, για τις προοδευτικές δυνάμεις, το άρθρο 16 ήταν η προστασία για τη δημόσια παιδεία. Καμιά αναθεώρηση του άρθρου 16, λοιπόν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών, εκτός των άλλων, θα είναι και το ποιες δυνάμεις θα κάνουν την αναθεώρηση του Συντάγματος. Σήμερα, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να πάρει λευκή επιταγή από την προτείνουσα Βουλή. Αυτό πρέπει να είναι έργο της επόμενης αναθεωρητικής Βουλής και των υπεύθυνων προοδευτικών δυνάμεων.
Αυτό είναι το στοίχημα της Χώρας:
Οι υπεύθυνες προοδευτικές δυνάμεις να είναι η επόμενη Κυβέρνηση της Χώρας.