ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ “ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΠΡΕΒΕΖΑΣ”

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Απευθυνόμαστε σε κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη στο εμπόριο, την εστίαση, τις αποθήκες, τα σουπερμάρκετ, τα γραφεία, τα εργοστάσια, τις ιχθυοκαλλιέργειες, τα βενζινάδικα, τα φαρμακεία. Σε όλους όσοι βιώνουμε καθημερινά την ίδια πίεση, την ίδια ανασφάλεια, την ίδια αγωνία για το πώς θα βγει ο μήνας.

Το εισόδημά μας εξανεμίζεται από την ακρίβεια σε τρόφιμα, καύσιμα, ρεύμα και ενοίκια. Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, ενώ τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων αυξάνονται. Η εργοδοσία αξιοποιεί το αντεργατικό πλαίσιο όλων των κυβερνήσεων για να εντείνει την εκμετάλλευση, να επιβάλλει ελαστικές σχέσεις εργασίας, σπαστά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες και δουλειά τις Κυριακές.

Η κατάσταση μέσα στους χώρους δουλειάς γίνεται όλο και πιο άγρια. Δεν αντέχουμε άλλο την εντατικοποίηση. Δεν αντέχουμε να καλούμαστε να κάνουμε τρεις δουλειές σε μία βάρδια. Να δουλεύουμε άρρωστοι, να φεύγουμε εξαντλημένοι, να ζούμε με το άγχος και την πίεση. Να μετράμε νεκρούς συναδέλφους επειδή τα στοιχειώδη μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται κόστος.

Το εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ απέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο πού οδηγεί αυτή η πολιτική. Όταν η εντατικοποίηση, η έλλειψη ουσιαστικών ελέγχων και η υποβάθμιση των μέτρων προστασίας γίνονται «κανονικότητα», τότε η ανθρώπινη ζωή θυσιάζεται στο βωμό της κερδοφορίας. Δεν ήταν “η κακιά στιγμή”. Ήταν αποτέλεσμα μιας λογικής που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως αναλώσιμους.

Το ίδιο μοντέλο πολιτικής που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή οδήγησε και στο κρατικό–εργοδοτικό έγκλημα στα Τέμπη. Δεν ήταν ατύχημα. Ήταν αποτέλεσμα ιδιωτικοποιήσεων, υποχρηματοδότησης και απουσίας συστημάτων ασφάλειας. Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Πρέβεζας συμμετείχε στις κινητοποιήσεις και στις απεργίες για τα Τέμπη, παλεύοντας να μη συγκαλυφθούν οι ευθύνες και να μη ζήσουμε ξανά παρόμοια εγκλήματα.

Η ίδια πολιτική έπληξε και τους βιοπαλαιστές αγρότες. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι εξευτελιστικές τιμές και τα διογκωμένα χρέη οδήγησαν χιλιάδες σε κινητοποιήσεις. Το Σωματείο μας στάθηκε στο πλευρό τους, γιατί γνωρίζουμε ότι εργαζόμενοι και αγρότες βρεθήκαμε απέναντι στον ίδιο αντίπαλο: σε μια πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων και όχι τις ανάγκες των πολλών.

Την ίδια στιγμή, η χώρα μας εμπλέκεται όλο και βαθύτερα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στους πολέμους που ματώνουν τους λαούς. Δισεκατομμύρια δίνονται για εξοπλισμούς και στρατιωτικές δαπάνες, ενώ για μισθούς, υγεία, παιδεία και κοινωνικές ανάγκες «δεν υπάρχουν χρήματα». Η ακρίβεια, η ενεργειακή φτώχεια και η ανασφάλεια συνδέονται άμεσα με αυτή την πολιτική. Την ίδια ώρα, η παρουσία και η λειτουργία της βάσης AWACS στο Άκτιο, λίγα μόλις χιλιόμετρα από την περιοχή μας, εμπλέκει ακόμη πιο βαθιά τη χώρα στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς, μετατρέποντας την περιοχή μας σε πιθανό στόχο και αυξάνοντας την επικινδυνότητα για τον λαό. Σε μια περίοδο που οι πολεμικές συγκρούσεις και οι ανταγωνισμοί κλιμακώνονται σε διάφορα μέτωπα, μεγαλώνει ο κίνδυνος οι λαοί να πληρώσουν ξανά το τίμημα των ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων. Απέναντι σε αυτή την επικίνδυνη κλιμάκωση, απάντηση οφείλει να δώσει ο ίδιος ο λαός, με την πάλη και την αγωνιστική του δράση ενάντια στους πολεμικούς σχεδιασμούς και την εμπλοκή της χώρας σε αυτούς. Δεν δεχόμαστε να πληρώνουμε εμείς το κόστος των πολέμων και των ανταγωνισμών τους. Θέλουμε δουλειά με δικαιώματα και ειρήνη για τους λαούς, όχι θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εργοδοτικής αυθαιρεσίας αποτελεί και η κατάσταση στην Ολυμπιακή Χέλιου στην Πρέβεζα, όπου δεκάδες εργαζόμενοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με μειώσεις ωρών εργασίας και αιφνιδιαστικές αλλαγές προγραμμάτων,απολύσεις οδηγούμενοι σε οικονομική ασφυξία και ανασφάλεια. Το Σωματείο μας παρενέβη, ανέδειξε το ζήτημα και στάθηκε δίπλα στους συναδέλφους.

Ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται πιο δυνατό, πιο μαζικό σωματείο.

Με τη μαζική συμμετοχή μας στις εκλογές μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα σωματείο με παρουσία σε κάθε χώρο δουλειάς. Ένα σωματείο στήριγμα για κάθε εργαζόμενο και βραχνά για κάθε εργοδότη.

Για να μπορούμε με καλύτερους όρους να παρεμβαίνουμε και να οργανώνουμε τον αγώνα μαςγια κάθε ζήτημα που αφορά τους όρους εργασίας και διαβίωσης μας, να διεκδικούμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μας στερούν κράτος, κυβέρνηση και εργοδοσία.
Για να υπογραφεί κλαδική συλλογική σύμβαση με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας. Σύμβαση που θα καθορίζει πέραν του μισθού, ωράρια, μέτρα για την ασφάλεια και την προστασίαμας μέσα σε κάθε εργασιακό χώρο και γενικότερα τους όρους εργασίας με ενιαίο τρόπο για όλους.
Γιατί αυτό που απασχολεί όλους μας είναι ο μισθός μαςπου δε φτάνει να καλύψουμε βασικές μας ανάγκες, τα ωράρια και τα προγράμματα μας που διαμορφώνονται όπως βολεύει την εργοδοσία στερώντας μας κάθε δυνατότητα προσωπικού, οικογενειακού προγραμματισμού και ξεκούρασης.
Γιατί δεν αντέχουμε να δουλεύουμε ακόμα πιο εντατικά. Δεν αντέχουμε ο καθένας από εμάς να είναι πωλητής, ταμίας και αποθηκάριος μαζί, στη βάρδια μας να τρέχουμε από το ένα πόστο στο άλλο. Να δουλεύουμε άρρωστοι, να φεύγουμε σακατεμένοι, να μετράμε νεκρούς συναδέλφους μας από την απουσία ακόμα και των πιο βασικών μέτρων για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας μας, να παθαίνουμε κρίσεις πανικού από την πίεση και το άγχος.
Γιατί δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι θα δουλεύουμε 13 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα ακόμα και μέχρι τα ξημερώματα, με κάθε μορφή ευέλικτης απασχόλησης στο όνομα της ” τόνωσης και εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς” και της “βαριάς βιομηχανίας” της χώρας μας, τον τουρισμό.
Γιατί βλέπουμε ότι η κατάσταση που διαμορφώνεται μέσα σε κάθε εργασιακό χώρο γίνεται όλο και πιο άγρια. Η εργοδοσία όλο και ξεσαλώνει, πατώντας στους δεκάδες αντεργατικούς νόμους όλων μέχρι σήμερα των κυβερνήσεων.
Γιατί δεν ανεχόμαστενα τσακίζονται τα δικαιώματα και οι ζωές μας για να εξασφαλίζουν αμύθητα κέρδη οι επιχειρηματικοί όμιλοι, να δίνονται χρήματα στους ματωμένους εξοπλισμούς και στους πολέμους και όχι σε μισθούς, υγεία, παιδεία.

Το σωματείο δεν είναι “κάποιοι άλλοι”. Είναι η συλλογική μας δύναμη. Όταν είσαι μέλος, δεν είσαι μόνος απέναντι στην εργοδοσία. Έχεις δίπλα σου συναδέλφους, έχεις οργάνωση, έχεις φωνή. Συμμετέχεις στις αποφάσεις, διαμορφώνεις τη δράση, ενισχύεις τον αγώνα.

Οι εργοδότες είναι οργανωμένοι. Έχουν τις ενώσεις τους, τους νόμους και το κράτος τους. Εμείς έχουμε το σωματείο μας. Και όσο πιο μαζικό γίνεται, τόσο πιο αποτελεσματικό γίνεται.

Το προηγούμενο διάστημα το σωματείο μας απέδειξε στην πράξη τη χρησιμότητά του, με παρεμβάσεις που έδωσαν λύσεις σε ζητήματα απολύσεων, ωραρίων, αδειών και μέτρων ασφάλειας. Οι συνάδελφοι που απευθύνθηκαν στο σωματείο γνωρίζουν τη διαφορά ανάμεσα στην ατομική διαμαρτυρία και στη συλλογική διεκδίκηση.

Η συμμετοχή στις εκλογές δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι στάση ζωής. Είναι επιλογή αν θα μείνουμε θεατές ή αν θα γίνουμε πρωταγωνιστές των εξελίξεων. Όσο περισσότεροι συμμετέχουμε, όσο περισσότεροι ψηφίζουμε, τόσο πιο δυνατή γίνεται η φωνή μας, τόσο πιο ισχυρό γίνεται το σωματείο μας απέναντι στην εργοδοσία και σε όσους θέλουν εργαζόμενους σιωπηλούς και ανοργάνωτους.

Κανένας να μη λείψει.
Όλοι στην κάλπη του σωματείου μας.