”..Ή πως βάζουμε την επιστήμη μας στην υπηρεσία της Κοινωνίας και του Περιβάλλοντος!..”
Για περισσότερο από έναν χρόνο Τοπικοί Επιστημονικοί φορείς και Σύλλογοι (Τμήμα Πρέβεζας ΣΑΔΑΣ- ΠΕΑ, ΤΕΕ Τμήμα Ηπείρου, ΕΛΕΤ, κα), Σωματεία, Παρατάξεις στο Περιφερειακό και Δημοτικό Συμβούλιο, Κάτοικοι, με μπροστάρη την Πρωτοβουλία Πολιτών για τον Ποδηλατόδρομο, δίνουμε μάχη για την αποτροπή της περιβαλλοντικής υποβάθμισης στην μοναδική ακτή του Μονολιθίου με την κατασκευή ποδηλατοδρόμου (Τμήμα Κύριας Διαδρομής Δικτύου Ποδηλατοδρόμου Π.Ε. Πρέβεζας – Ιόνια Διαδρομή), στη ζώνη Αιγιαλού και Παραλίας, κυριολεκτικά πάνω στους αμμόλοφους και μέσα στο χειμέριο κύμα!
Στην αντίπερα όχθη έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια Περιφερειακή Διοίκηση που τις διαπιστωμένες παραλήψεις στις εγκρίσεις (Κτηματική Υπηρεσία, Δασική) την απουσία σημαντικών μελετών (Ακτομηχανική, Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων), γενικά το κακοσχεδιασμένο έργο που υλοποιεί, αντί να το καταστήσει βιώσιμο – κλείνοντας εκεί που είναι δυνατό τα κενά και μεταβάλλοντας το σχεδιασμό, έχει βαλθεί να βαφτίζει “το ψάρι κρέας” και να καταβάλει κάθε δυνατή πίεση προκειμένου να παραγνωριστεί η νομική, τεχνική και επιστημονική πραγματικότητα, τελικά, να σταματήσουμε να πιστεύουμε τα ίδια μας τα μάτια, για την κατάσταση στο πεδίο, στην Ακτή Μονολιθίου.
Τελευταία στάση σε αυτή την επιχείρηση αντιστροφής της πραγματικότητας και συγκάλυψης των ευθυνών είναι η Διοικούσα του Τμήματος Ηπείρου του ΤΕΕ. Έγκαιρα -μετά από συνέλευση του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Πρέβεζας το Δεκέμβριο- είχαμε καλέσει το ΤΕΕ Ηπείρου να αναλάβουμε σχετικές πρωτοβουλίες. Το ζήτημα “πέρασε” όμως στις καλένδες και μετά τις καταστροφές του Ιανουαρίου έφτασε να απασχολήσει τη Διοικούσα Επιτροπή.
Στα πλαίσια του οργάνου – με πρόταση της παράταξης Αγωνιστικό Μέτωπο Μηχανικών Ηπείρου, διαβούλευση με τη ΔΕΣΜΗ και στήριξη από την Ενωτική Πρωτοβουλία Μηχανικών υπερψηφίστηκε απόφαση που αναλύει τις τεχνικές ελλείψεις και απολήγει στην άμεση ανάγκη Μελέτης Αποκατάστασης του Μονολιθίου και σαφές χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης (έργου Ποδηλατοδρόμου και εργασιών αποκατάστασης της ακτής).
Ο Πρόεδρος Γ. Τσίγκρος και η παράταξη του η ΔΚΜ (αναφέρεται στη ΝΔ) για δέκα μέρες διάλεξαν τη σιωπή και αφού η διαδικασία ολοκληρώθηκε -και το κείμενο πλειοψήφησε- επέλεξαν αντί προτάσεων να επιτεθούν με τα αναμασημένα τετριμμένα πια και έωλα επιχειρήματα της Περιφέρειας.
Τα πράγματα έγιναν από εδώ και πέρα ακόμη πιο προβληματικά, για τη δημοκρατική λειτουργία του Τμήματος Ηπείρου. Αρχικά καθυστερούσε χαρακτηριστικά η ανάρτηση της απόφασης της Διοικούσας και έπειτα αντί της αποστολής της στα Μέσα Ενημέρωσης ο Πρόεδρός απέστειλε αντιπαραθετικό Δελτίο Τύπου με σκοπό να υπονομεύσει την απόφαση και μαζί την αξιοπιστία του οργάνου. Η εξόφθαλμη κατάχρηση της θέσης του Προέδρου είναι από μόνη της σοβαρό ατόπημα, όμως το καίριο είναι η χρήση ενός επιστημονικού φορέα (ΤΕΕ), συμβούλου της πολιτείας και της κοινωνίας, για να προστατευτούν γαλάζιοι αιρετοί, ο σφιχτός εναγκαλισμός της διοίκησης του ΤΕΕ με την γαλάζια τοπική πολιτική εξουσία και τα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Στην χώρα ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια -και στα πλαίσια του σημερινού συστήματος Δεξιάς Διακυβέρνησης- επιδιώκεται να εμπεδωθεί η αδυναμία των Πολιτών, μεμονωμένων αλλά και οργανωμένων σε κοινωνικές δομές (Συλλόγους, Σωματεία, κα), να βρουν το δίκιο τους μέσα σε ανθρωπογενείς καταστροφές, να εμπεδωθεί ότι όλα λυγίζουν στο βάρος της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.
Τελικά, και στην περίπτωση μας, δεν είναι κυρίως ότι ο Μηχανικός Γιάννης Τσίγκρος – ή οι μηχανικοί της ΔΚΜ- δεν ξέρουν την διαδικασία, τη νομοθεσία ή δεν μπορούν να συνάγουν με βάση την επιστημοσύνη τους το τι μελέτες χρειάζονται εάν ένα έργο γίνεται πάνω στο κύμα.
Δηλαδή δεν προκύπτει αιτιολογημένη άγνοια, αλλά επιλέγουν να κάνουν διαχείριση της καταστροφής, της φύσης, του τοπίου – ευτυχώς εδώ όχι ανθρώπων- στο όνομα της προστασίας ημετέρων.
Λειτουργούν τελικά σε βάρος και της κοινωνίας και της επιστήμης μας.
Το πρόβλημα μας σήμερα έγκειται στο ότι ενεργητικά – για μια σειρά λόγους- μια οργανωμένη μειοψηφία ατόμων, συμβάλλουν στην εμπέδωση της αδυναμίας τεχνικά να συνεννοηθούμε, να αποδοθούν ευθύνες, να αναστραφεί μια καταστροφή. Βρισκόμαστε ξανά μπροστά σε ένα κλειστό τοπικό σύστημα, που στο κέντρο του έχει το κέρδος και την λεηλασία, λειτουργεί με το “δεν είναι αυτό που νομίζεις”, το “αυτός είναι δικός μου” και θεωρεί ότι είναι στο απυρόβλητο, γιατί ότι και να γίνει κάπως “θα τα μπαλώσει”. Για εμάς τους παρά πολλούς/ες υπόλοιπους/ες, όσους ζούμε από την εργασία μας, όσες παλεύουμε για ποιότητα ζωής, τα παραπάνω είναι βασικότατο πρόβλημα που μας δυσκολεύει στην καθημερινότητα, μας αφαιρεί οξυγόνο, υφαρπάζει διεξόδους.
Και επειδή το κακό παράγινε, πλησιάζει η ώρα που θα σταματήσουμε συλλογικά να τους ανεχόμαστε. Για το καλό των πολλών και το δικό μας, για το καλό της φύσης και του τόπου μας, να φτιάξουμε από κοινού περάσματα δικαιοσύνης, να φέρουμε πιο κοντά αυτή την ώρα. Χρειαζόμαστε εδώ οργανωμένες -και τεκμηριωμένες- προσπάθειες αντίστασης που δίνουν πίσω την αυτοπεποίθηση στους/ις πολίτες. Χρειαζόμαστε μια επιστήμη αξιακά προσανατολισμένη. Μηχανικοί και Κινήματα Πολιτών αξίζει να βαθύνουμε τη συνεργασία, για να κάνουμε τη γνώση δύναμη στην εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών και του περιβάλλοντος.
* Αρχιτέκτονας Μηχ., Πρόεδρος Τμήματος Πρέβεζας Αρχιτεκτόνων & μέλος ΔΣ ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ.